Roda'25 zet belijningsrobot in om vrijwilligers te ontlasten |
|
|
|
|
 |
| 167 sec |
Bij vv Roda'25 in Winssen draait veel op de schouders van vrijwilligers. Een van hen is Henk van Beuningen, hoofd facilitaire zaken en al sinds 2012 verantwoordelijk voor het onderhoud van de accommodatie en de velden. Maar waar vrijwilligers steeds schaarser worden en fysiek zwaar werk niet vanzelfsprekend meer is, zoekt de club naar slimme oplossingen. De komst van een belijningsrobot blijkt daarbij niet alleen een technologische stap vooruit, maar vooral een investering in het behoud van vrijwilligers.
| Links voorzitter Toon van den Heuvel, rechts vrijwilliger Henk van Beuningen. |
Wanneer Henk van Beuningen koffie haalt in het clubhuis van vv Roda'25, valt op dat lopen hem niet meer gemakkelijk afgaat. Officieel werkt hij van 8.45 uur tot 11.30 uur, maar vaak langer. 'Ik ben hier eigenlijk elke dag. Toen ik zelf nog belijnde, was ik op vrijdag pas rond half vier thuis. Door de belijningsrobot ben ik meestal om 11.30 uur klaar.' Met zijn agrarische en technische achtergrond beheert Van Beuningen het clubgebouw, twee wedstrijdvelden, een trainingsveld en een kunstgrasveld. Samen met vrijwilliger Jos zorgt hij ervoor dat alles er verzorgd bij ligt. Hij maait de velden twee keer per week, bemest, belucht en onderhoudt het kunstgras. Daarnaast haalt hij sponsorborden op, onderhoudt hij machines, voert reparaties uit en houdt hij toezicht op de accommodatie. Het groot onderhoud wordt uitgevoerd door firma Bruijsten uit Winssen, maar het dagelijkse werk ligt volledig bij de club. 'Het probleem is dat vrijwilligers steeds moeilijker te vinden zijn', zegt voorzitter Toon van den Heuvel. 'Als je ziet hoeveel werk hier dagelijks verzet moet worden, begrijp je ook waarom.'
|
|
'Door de belijningsrobot ben ik meestal om 11.30 uur klaar op vrijdag'
| |
|
Van handmatig belijnen naar robottechniek
Van Beuningen belijnde jarenlang zelf, maar na een knieoperatie in 2012 werd het fysiek steeds zwaarder. 'Je loopt honderden meters voor de buitenlijnen, middenlijnen, cirkels en strafschopgebieden. Alles moet recht zijn en een veld is nooit overal vlak.' Van den Heuvel: 'Dan krijg je vanaf de zijlijn opmerkingen als: "Had je gisteren een borreltje op, Henk?" Dat is als grap bedoeld, maar niet leuk als iemand zijn uiterste best doet.' Het uitzetten van de lijnen kostte ongeveer een uur, het belijnen van twee velden vervolgens meerdere dagen.
 | | Close-up van de bediening van de belijningsrobot. |
|
|
Vrijwilligers worden schaarser
Volgens Van den Heuvel speelt de vergrijzing een belangrijke rol. 'Mensen gaan later met pensioen dan vroeger. Daarnaast willen veel mensen zich niet meer structureel vastleggen.' Van Beuningen begrijpt dat. 'Vrijwilligerswerk brengt altijd een verplichting met zich mee. Het gras moet gemaaid worden en de lijnen moeten zichtbaar zijn. Dat kun je niet zomaar een week overslaan.' De club zag het aantal vrijwilligers bovendien verder teruglopen na de coronaperiode. 'Mensen ontdekten dat thuisblijven ook best prettig kon zijn', zegt Van den Heuvel.
Op zoek naar een oplossing
Via het Overleg Orgaan Maas en Waal, waarin voetbalverenigingen uit de regio ervaringen uitwisselen, kwam Roda'25 in aanraking met nieuwe mogelijkheden voor belijning. Uiteindelijk kwam de club uit bij Tiny Mobile Robots (TMR), de fabrikant van de volledig autonome belijningsrobot Tiny Line Marker (TLM). Dat was tegelijk de duurste optie. De aanschaf kostte meer dan 20.000 euro, exclusief jaarlijkse abonnementskosten voor het gps-systeem. Toch besloot de club de investering voor te leggen aan de ledenvergadering. 'We hebben eerlijk gezegd dat we het niet meer konden bolwerken', vertelt Van den Heuvel. 'Als iemand het werk wilde overnemen, hoorden we dat graag. Maar die mensen waren er niet. Daarom was de robot voor ons de enige realistische oplossing.' De financiering kwam tot stand via eigen acties, sponsorinkomsten, baropbrengsten, de jaarlijkse bloemenactie en een subsidie vanuit de BOZA-regeling. Delen met andere clubs bleek geen realistische optie. Volgens Van den Heuvel en Van Beuningen roept gezamenlijk gebruik te veel praktische vragen op. 'Wie is verantwoordelijk? Waar staat de robot als je hem nodig hebt? Wie maakt hem schoon en wie repareert hem als er iets stukgaat? Bovendien moeten meerdere clubs vaak op hetzelfde moment belijnen. In theorie klinkt het aantrekkelijk, maar in de praktijk werkt het niet.'
Van dagen werk naar een half uur
De tijdwinst is enorm. Waar het oude belijnen meerdere dagen kostte, heeft de robot ongeveer een half uur nodig om een compleet veld te markeren. 'De robot werkt tot op de centimeter nauwkeurig', zegt Van Beuningen. 'Hij heeft alleen de referentiepunten van de hoeken en de doelen nodig. Daarna doet hij de rest zelf.' De vrijwilligers verzorgen de TMR goed: na iedere inzet wordt de machine schoongemaakt op een speciaal rooster met afvoerput, gemaakt door een vrijwilliger uit de metaalbewerking. Van Beuningen, Jos en Roy bedienen de robot eenvoudig via een tablet.
Geen vervanging van vrijwilligers
Toch ziet Van Beuningen de robot niet als vervanging van vrijwilligers. Integendeel. 'Als ik maai, ben ik tegelijkertijd de ogen en oren van het sportpark. Ik zie meteen of er ergens iets kapot is of aandacht nodig heeft. Die controle heb je niet met een robotmaaier.' Van den Heuvel vat samen: 'Op Henk draait hier ontzettend veel. Daarom doen we er alles aan om onze vrijwilligers te ondersteunen. De TMR is uiteindelijk geen investering in een machine, maar in de mensen die de club draaiende houden.'
| LOGIN
met je e-mailadres om te reageren.
|
|
|
| Er zijn nog geen reacties. |
 |
| Dit is een premium artikel |
Artikelen op de NWST sites zijn gratis en zullen altijd gratis blijven.
Voor de meest recente artikelen heb je een account nodig om verder te lezen.
Klik hier om te registeren of in te loggen.
|
|
