Archief Agenda Adverteren Abonneren Contact Disclaimer
Fieldmanagement Nieuws Blog Techniek Projecten Green-Industry-Profile
Greenkeeper
Boomzorg
Boom In Business
Dak & Gevel Groen
Groundsman
Stad + Groen

'Maar waar is het zink dán gebleven? Niemand kan het vinden!'

dinsdag 10 oktober 2017

Tijdens de uitzending die de illustere titel 'Tot op de bodem ...' heeft meegekregen, zal Zembla morgen onder andere betogen dat er wel duizend kunstgrasvelden in Nederland zijn waar teveel zink in de bodem zou zitten. Uit contacten die RecyBEM met Zembla had, blijkt deze claim op los zand te zijn gebaseerd.

De makers van het beruchte tv-programma Zembla laten niet los. Ze hebben zich vastgebeten in het waanidee dat er wel iets mis moét zijn met het rubbergranulaat op kunstgrasvelden, is het niet in verband met de gezondheid, dan wel met het milieu. In hun nieuwste aflevering kijken ze ónder de velden. Volgens de makers zit Nederland met een enorm zinkprobleem opgescheept vanwege de rubberinfill. Een deugdelijke onderbouwing hiervoor ontbreekt wederom. Er worden in de uitzending naar verwachting veel meningen gedebiteerd, maar geen nieuwe feiten.

Niet gevalideerd
Het aantal van duizend kunstgrasvelden-met-zinkprobleem dat wordt genoemd, is niet gevalideerd. Het is gebaseerd op een uitspraak van een aannemer, zo bleek tijdens een drie uur durend interview dat een vertegenwoordiger van RecyBEM met Zembla had. Er is geen onderzoek naar gedaan. Recente renovatieprojecten van oudere velden lieten zien dat er in de eerste 1 tot 10 centimeter onderlaag van de velden die op deze manier zijn aangelegd (en dus niet volgens de voorschriften van het RecyBEM/VACO-zorgplichtdocument) hogere concentraties zink zijn aangetroffen. Dat is geen verrassing, omdat rubber zink bevat. Het gaat er echter om of het zink ook oplost. Onder deze sporttechnische laag bevat de drainagelaag van zand hoogstens in de bovenste 1 à 2 centimeter wat meer zink dan gebruikelijk. 'Dit is dus niet anders dan bij vele andere bouwwerken in Nederland, waarbij een constructie die niet meer functioneel is bij renovatie moet worden weggehaald en vervangen. Normaal gesproken reserveren eigenaren hiervoor een bedrag in hun renovatiebegroting en is er dus niets aan de hand', verklaart Frank Hopstaken, als chemisch geoloog al vanaf het begin verbonden aan het gebruik van rubberinfill in kunstgrasvelden. 'Bovendien is hier geen sprake van rubbergranulaat als infill, maar van rubber als onderdeel van een bouwstof. De sporttechnische laag is dan een constructie- en dempingslaag. Sinds 2007 weten we dat de zinkverspreiding in het milieu wordt voorkomen als je onder rubber infillmateriaal een 40 cm dikke adsorptielaag van zand of zand/lava aanlegt. Overigens is zo'n laag op ieder kunstgrasveld nodig voor de speeltechnische kwaliteit en de demping!', aldus Hopstaken. De BSNC stond in haar onderzoek uit 2012 uitgebreid stil bij renovatie en de wijze waarop sporttechnische lagen getest en als bouwstof beoordeeld worden, waarna ze nog prima bruikbaar kunnen zijn.

Ommezwaai
RecyBEM heeft in 2007 en 2009, in samenwerking met onder andere het RIVM en het toenmalige ministerie van VROM, labproeven laten doen naar de uitloging van zink. Deze proeven gaven indicaties, die vervolgens tussen 2006 en 2013 in een langdurige praktijkproef zijn getoetst. De labproeven lieten al zien dat er lage concentraties zink uitloogden. De praktijktoets, op vijf velden, gemeten over zeven jaar, bevestigde dit beeld: het drainagewater bevatte minder zink dan het regenwater dat op de velden viel.

Hopstaken: ‘Zembla brengt ook prominent de mening van sommigen naar voren dat niet het drainagewater had moeten worden gemeten, maar het water in de sloten om de velden heen en het slib. Alle betrokkenen, dus ook het RIVM en VROM, waren het er indertijd over eens dat het meten van slootwater en slib weinig zinvol is, omdat dan niet goed kan worden herleid waar de eventuele zinkconcentraties vandaan komen. Het is trouwens raar dat er nu, na tien jaar, opeens mensen zijn die kritiek lijken te hebben op de onderzoeken. We hebben ze de afgelopen tien jaar niet gehoord en nu opeens wel. De vraag is dan ook gerechtvaardigd: welk belang dient deze plotselinge ommezwaai?’

Hopstaken is zelf door Zembla geïnterviewd. Namens RecyBEM heeft hij de programmamakers proberen uit te leggen hoe het zit met dat zink. Hopstaken: ‘Het meest verwonderlijke moment was toen de redacteur mij vroeg: waar is het zink dan gebleven? Niemand heeft het kunnen vinden! Mijn antwoord: het zit nog gewoon in de korrel! Dat was door de redacteuren van Zembla blijkbaar niet als meest voor de hand liggende optie meegenomen. Goed nieuws is geen nieuws.’

door Kees van Oostenrijk, directeur RecyBEM, bestuurder Band&Milieu

GERELATEERD NIEUWS

REACTIES
Er zijn nog geen reacties.
REACTIE PLAATSEN
Naam:
E-mail (wordt niet getoond op de website):
Reactie:

VACATURES
GREENFORUM